Ik erger mij aan de moslima's die met een hoofddoek lopen en aan de nuttige idioten die dit vol overtuiging promoten. Omwille van de eigen volksgezondheid moet je iets met die ergernis. Dat is coping.
Je kunt je in hun geloof verdiepen of een praatje maken in de hoop de ergernis kwijt te raken. Je kunt het probleem ridiculiseren met de opmerking, dat onder een hoofddoek geen bom kan zitten.
Je kunt relativeren door naar "ons moe" te wijzen, die in de jaren '50 soms ook met hoofddoek liep.
Maar voor mij is de hoofddoek van een moslima toch steeds meer de opgestoken middelvinger richting het Westen, die voor haat en tweespalt staat. En ik word er niet geruster op, want ik zie steeds meer hoofddoekjes. Het begint nu ook al bij kleine kinderen. Je voelt je een vreemde in eigen land. "Het land wordt gekoloniseerd", fraamt Wilders.
Ergernis kun je ook uiten en vormgeven in grapjes, ironie, sarcasme en cynisme. Het geeft het gevoel weer meester te zijn over jezelf en de situatie, zelfs als je je niet uit. Over inhoud en presentatie moet van te voren natuurlijk wel worden nagedacht. De kunst is om niet te schelden of te etiketteren, maar om de negatieve energie, die aan de Islam kleeft, zelf zijn werk te laten doen.
Uit voorraad leverbaar:
- Kun je me horen of heb je je al van de wereld afgekeerd?
- Wat zie jij er eigenlijk verleidelijk uit, zo met die hoofddoek!
- Ga je nu ook zeggen dat DE hoofddoek niet bestaat?
- Waarom eigenlijk niet meteen voor een boerka gekozen?
- Wat leuk die hoofddoek! Als ik jou was, zou ik er twee over elkaar dragen.
- Wat broeit er tegenwoordig allemaal onder zo'n hoofddoekje?
- Er kan in ieder geval geen bom onder zitten.
- Mag je nu ook niet meer de billen van een bejaarde man wassen?
- Voordeel van een hoofddoek is, dat je die uit en bij protest af kunt doen. Bijv. als een te Westers gekleed meisje door haar broer is vermoord. Een mooi gebaar van "Wij pikken het niet meer".
rkh, 27-01-2010
vrijdag, januari 29, 2010
woensdag, januari 27, 2010
Het wensdenken van Pels
Dick Pels geeft hoog op van het "democratisch debat". In plaats van Wilders voor het gerecht te slepen, moet het debat worden gezocht. Maar voorwaarde is wel -naast presentie-, dat dan zekerheden tijdelijk worden opgeschort en eigen opvattingen worden gerelativeerd. Waarheidsdenken is in een debat uit den boze, aldus Pels. (Volkskrant, 26/01/10)
Dit is wensdenken. Want wie "in de waarheid is", schort niet op en relativeert helemaal niets. Dat geldt voor dierenactivisten, antimilitaristen, antiabortusactivisten, antifascisten, zowel als voor de heren Mohammed B. en Geert Wilders. Dat betekent dat argumenten er niet toe doen. Zie de kamerdebatten. Feiten verschijnen en worden gewogen in het licht van de ideologie en dat is het eigen gelijk. Een debat lukt eigenlijk alleen, als men het al fundamenteel met elkaar eens is.
Wat een "debat" uiteindelijk oplevert, wordt niet bepaald door de Rede, maar door de macht van het getal en van de straat. Mooier moeten we het niet maken.
rkh, 26-01-10
Dit is wensdenken. Want wie "in de waarheid is", schort niet op en relativeert helemaal niets. Dat geldt voor dierenactivisten, antimilitaristen, antiabortusactivisten, antifascisten, zowel als voor de heren Mohammed B. en Geert Wilders. Dat betekent dat argumenten er niet toe doen. Zie de kamerdebatten. Feiten verschijnen en worden gewogen in het licht van de ideologie en dat is het eigen gelijk. Een debat lukt eigenlijk alleen, als men het al fundamenteel met elkaar eens is.
Wat een "debat" uiteindelijk oplevert, wordt niet bepaald door de Rede, maar door de macht van het getal en van de straat. Mooier moeten we het niet maken.
rkh, 26-01-10
vrijdag, januari 22, 2010
Waarom zul je niet liegen en bedriegen?
In de regel "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" staat uitdrukkelijk niet dat iets moet of niet mag. Een moreel imperatief ontbreekt. Je kunt uit deze simpele en tegelijkertijd diepzinnige leefregel alleen maar concluderen -althans als het aan mij ligt- dat het niet prudent is om kwaad te spreken, te pesten, te beledigen, te vernederen, te bedriegen, privacy te schenden, te bedreigen, vrijheden te ontnemen, te verwonden of te moorden.
Maar waarom zul je eigenlijk een ander bijv. niet bedriegen als het zo uitkomt?
Dat is een kwestie van reciprociteit: wie bedriegt, kan zelf ook bedrogen worden. En waar vertrouwen ontbreekt, is bijv. handel niet mogelijk. Wie anderen vrijheden ontzegt, kan ook zelf vrijheid worden ontnomen. En -zoals bekend- floreert een maatschappij in onvrijheid niet optimaal. Reciprociteit houdt in dat wat je een ander aandoet, ook jou kan worden aangedaan en dat keert zich tegen jezelf.
Een gezonde samenleving kan niet zonder de waarden "eerlijkheid", "betrouwbaarheid", "vrijheid" en "respect"(voor persoon, lijf en goed). Deze minimale "moraliteit" is de conditio sine qua non voor elke samenleving. De fundering is amoreel. Je liegt niet. Niet omdat het niet mag, maar omdat het onverstandig en irrationeel is. Zelfs een kind kan dat begrijpen. Het is welbegrepen eigenbelang. Fraaier kunnen we het niet maken.
Terzijde: Notoire pestkoppen als Paul de Leeuw en Gordon zijn beiden in een diepe dip geraakt, omdat ze van zichzelf walgden. De moraal is dus ook vanuit de psychologie te benaderen. Ik begrijp nu ook meer de opmerking uit de hogere filosofie, dat een dictator niet gelukkig kàn zijn.
rkh, 20-01-2010
Maar waarom zul je eigenlijk een ander bijv. niet bedriegen als het zo uitkomt?
Dat is een kwestie van reciprociteit: wie bedriegt, kan zelf ook bedrogen worden. En waar vertrouwen ontbreekt, is bijv. handel niet mogelijk. Wie anderen vrijheden ontzegt, kan ook zelf vrijheid worden ontnomen. En -zoals bekend- floreert een maatschappij in onvrijheid niet optimaal. Reciprociteit houdt in dat wat je een ander aandoet, ook jou kan worden aangedaan en dat keert zich tegen jezelf.
Een gezonde samenleving kan niet zonder de waarden "eerlijkheid", "betrouwbaarheid", "vrijheid" en "respect"(voor persoon, lijf en goed). Deze minimale "moraliteit" is de conditio sine qua non voor elke samenleving. De fundering is amoreel. Je liegt niet. Niet omdat het niet mag, maar omdat het onverstandig en irrationeel is. Zelfs een kind kan dat begrijpen. Het is welbegrepen eigenbelang. Fraaier kunnen we het niet maken.
Terzijde: Notoire pestkoppen als Paul de Leeuw en Gordon zijn beiden in een diepe dip geraakt, omdat ze van zichzelf walgden. De moraal is dus ook vanuit de psychologie te benaderen. Ik begrijp nu ook meer de opmerking uit de hogere filosofie, dat een dictator niet gelukkig kàn zijn.
rkh, 20-01-2010
dinsdag, januari 19, 2010
Wat gij niet wilt
Thomas van Aquino zei: "Ieder het zijne" en Immanuel Kant: "Handel zo dat de maxime van uw handelen algemene wet kan worden". Aan beiden heb je weinig. Het simpele "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet" biedt veel meer een richtsnoer voor het handelen. Drie zaken vallen op aan deze zgn. gulden regel.
Wat bijv. opvalt, is dat het IK de maat der dingen is. Wat IK niet wil, is maatgevend. Dus hier geen hoogdravende moraal, maar één die uitgaat van de (egocentrische) natuur van de mens.
Wat verder opvalt, is dat het hier over handelingen gaat. Dus het gaat niet om gezindheid, motieven en goede bedoelingen. Wat telt is het concrete gedrag en niet wat onkenbaar is.
Ten derde valt op de negatieve formulering. Ik wil NIET vernederd, beledigd, opgelicht of bedrogen worden*.
In een positieve versie zou iets opgedrongen kunnen worden: "De ander zal het ook wel leuk vinden om in het middelpunt van de belangstelling te staan of om -ingeval van een masochist- geslagen te worden". Maar wat een ander denkt en voelt, kun je op voorhand niet weten. Een simpele waarheid.
Niet-doen wint het dus van doen.
Kortom, het appèl "Wat gij niet wilt ..." staat voor een minimalistische moraal, die uitgaat van het haalbare.
* Worden de grenzen opgezocht dan stuit je op de politieagent die zelf geen bon wil en de rechter die geen straf belieft.
rkh, 19-01-2010
Wat bijv. opvalt, is dat het IK de maat der dingen is. Wat IK niet wil, is maatgevend. Dus hier geen hoogdravende moraal, maar één die uitgaat van de (egocentrische) natuur van de mens.
Wat verder opvalt, is dat het hier over handelingen gaat. Dus het gaat niet om gezindheid, motieven en goede bedoelingen. Wat telt is het concrete gedrag en niet wat onkenbaar is.
Ten derde valt op de negatieve formulering. Ik wil NIET vernederd, beledigd, opgelicht of bedrogen worden*.
In een positieve versie zou iets opgedrongen kunnen worden: "De ander zal het ook wel leuk vinden om in het middelpunt van de belangstelling te staan of om -ingeval van een masochist- geslagen te worden". Maar wat een ander denkt en voelt, kun je op voorhand niet weten. Een simpele waarheid.
Niet-doen wint het dus van doen.
Kortom, het appèl "Wat gij niet wilt ..." staat voor een minimalistische moraal, die uitgaat van het haalbare.
* Worden de grenzen opgezocht dan stuit je op de politieagent die zelf geen bon wil en de rechter die geen straf belieft.
rkh, 19-01-2010
maandag, januari 18, 2010
De onmogelijkheid en onwenselijkheid van volledige transparantie
Wie transparant is, motiveert zijn beslissingen en is daar open en eerlijk over. Transparantie lijkt doel op zich geworden. Rechters moeten hun vonnissen beter onderbouwen en uitleggen. Er worden kanttekeningen geplaatst bij het "geheim van de raadkamer", bij de discretionaire bevoegdheid van ministers en bij geheime stemmingen.
Volledige transparantie is alleen al theoretisch onmogelijk. Van de Ratio wordt teveel verwacht. Transparantie houdt in dat alles is te verdedigen. Maar een rationeel betoog eindigt per definitie in irrationaliteiten, in de zin dat er geen argumenten meer zijn.
Volledige transparantie is ook praktisch onmogelijk. Men kent immers zijn eigen diepste motieven niet. Zoals Pascal al zei: "Het hart heeft zijn redenen, die het verstand niet kent".
Zou volledige transparantie mogelijk zijn dan nog is transparantie onwenselijk. Want een beslissingsproces moet eindigen. Definities, interpretaties, argumenten, wegingen kunnen niet eindeloos bediscussieerd worden.
En daarenboven zou alles zeggen anderen en de eigen positie kunnen schaden.
n.b.: Dit is een herschrijving van "Nut & Noodzaak achterkamer". Daar gaat het om de verdediging, hier om de aanval.
rkh, 17-01-2010
Volledige transparantie is alleen al theoretisch onmogelijk. Van de Ratio wordt teveel verwacht. Transparantie houdt in dat alles is te verdedigen. Maar een rationeel betoog eindigt per definitie in irrationaliteiten, in de zin dat er geen argumenten meer zijn.
Volledige transparantie is ook praktisch onmogelijk. Men kent immers zijn eigen diepste motieven niet. Zoals Pascal al zei: "Het hart heeft zijn redenen, die het verstand niet kent".
Zou volledige transparantie mogelijk zijn dan nog is transparantie onwenselijk. Want een beslissingsproces moet eindigen. Definities, interpretaties, argumenten, wegingen kunnen niet eindeloos bediscussieerd worden.
En daarenboven zou alles zeggen anderen en de eigen positie kunnen schaden.
n.b.: Dit is een herschrijving van "Nut & Noodzaak achterkamer". Daar gaat het om de verdediging, hier om de aanval.
rkh, 17-01-2010
woensdag, januari 13, 2010
De krant denkt voor u
Het zou de krant om waarheid moeten gaan. Maar dat is dus helemaal niet zo. In de mission statement van de Volkskrant staat: "bijdragen aan een betere wereld" (of iets dergelijks)*. En waarschijnlijk geldt deze moreel hoogstaande opdracht voor meer media. Dus dan kan het niet verbazen dat vrede soms voor waarheid gaat.
Je leest en hoort dat een 28-jarige Somaliër een aanslag heeft gepleegd op de tekenaar Kurt Westergaard. Punt. De internetsite "Welingelichte Kringen" vat een artikel uit de New York Times samen en daaruit blijkt dat de jongen als 13-jarige asielzoeker naar Denemarken is gekomen.
Opvallend in de berichtgeving hier te Lande is de afwezigheid van het predicaat "asielzoeker" en van het predicaat "Somalische Deen" of "Deen van Somalische afkomst"**. Gewone mensen -is kennelijk de gedachte- zouden wel eens foute verbanden kunnen leggen tussen asielzoeker/vreemdeling en terreur. En dat zou het mooie idee een "high trust society" te zijn, maar verstoren. Dus dan maar liever niet de waarheid gezegd. Waarschijnlijk ontbreekt zelfs de nieuwsgierigheid er naar en is niet eens gezocht naar antwoorden op simpele vragen.
Hetzelfde met Culemborg. Trouw en anderen begonnen -waarschijnlijk contre coeur- met een "historisch overzicht" van de problemen daar met Marokkanen. Maar dat zal te stigmatiserend zijn geweest. Dus moest er ontrift (copyright, rkh) worden en werd het een gevalletje terratoriumdrift, gelijkelijk*** verdeeld over Molukkers en Marokkanen. Farid Azarkan van SMN maakte het probleem nog kleiner door te spreken van een ruzie tussen families. Anderen -zoals de commentator van de NRC- gaven domweg Molukkers de schuld, die dulden immers geen vreemden in hun wijk.
Gelukkig doorzien de meeste mensen de hypocrisie en leugenachtigheid van de mainstream media in het downplayen van bepaalde problemen. De mensen zien dat de keizer geen kleren draagt. Daar hebben ze Wilders niet voor nodig.
* Ik heb dit niet meer terug kunnen vinden.
** Het Westen kennende, neem ik aan dat hij al lang is genationaliseerd.
*** Hoe toevallig!
rkh, 12-01-2010
Je leest en hoort dat een 28-jarige Somaliër een aanslag heeft gepleegd op de tekenaar Kurt Westergaard. Punt. De internetsite "Welingelichte Kringen" vat een artikel uit de New York Times samen en daaruit blijkt dat de jongen als 13-jarige asielzoeker naar Denemarken is gekomen.
Opvallend in de berichtgeving hier te Lande is de afwezigheid van het predicaat "asielzoeker" en van het predicaat "Somalische Deen" of "Deen van Somalische afkomst"**. Gewone mensen -is kennelijk de gedachte- zouden wel eens foute verbanden kunnen leggen tussen asielzoeker/vreemdeling en terreur. En dat zou het mooie idee een "high trust society" te zijn, maar verstoren. Dus dan maar liever niet de waarheid gezegd. Waarschijnlijk ontbreekt zelfs de nieuwsgierigheid er naar en is niet eens gezocht naar antwoorden op simpele vragen.
Hetzelfde met Culemborg. Trouw en anderen begonnen -waarschijnlijk contre coeur- met een "historisch overzicht" van de problemen daar met Marokkanen. Maar dat zal te stigmatiserend zijn geweest. Dus moest er ontrift (copyright, rkh) worden en werd het een gevalletje terratoriumdrift, gelijkelijk*** verdeeld over Molukkers en Marokkanen. Farid Azarkan van SMN maakte het probleem nog kleiner door te spreken van een ruzie tussen families. Anderen -zoals de commentator van de NRC- gaven domweg Molukkers de schuld, die dulden immers geen vreemden in hun wijk.
Gelukkig doorzien de meeste mensen de hypocrisie en leugenachtigheid van de mainstream media in het downplayen van bepaalde problemen. De mensen zien dat de keizer geen kleren draagt. Daar hebben ze Wilders niet voor nodig.
* Ik heb dit niet meer terug kunnen vinden.
** Het Westen kennende, neem ik aan dat hij al lang is genationaliseerd.
*** Hoe toevallig!
rkh, 12-01-2010
donderdag, januari 07, 2010
Andermans schoenen
Vraag: "Stel dat je invalide bent. Zou je dan niet willen dat gebouwen toegankelijk zijn?".
Een vraag die bij het denken over de inrichting van de gebouwde omgeving van nut is. Maar dan moet ook tegelijkertijd de vraag gesteld worden: "Stel dat je valide bent. Zou je dan willen betalen voor toegankelijkheid?". Want er zijn altijd meer kanten aan een zaak.
Volgende vraag: "Stel dat je Afrikaan bent. Dus vergeet even dat je blank en rijk bent. Zou jij dan niet de oversteek naar het Westen wagen?".
Het min of meer logische antwoord luidt: "Ja, want anders zou ik geen Afrikaan zijn".*
Het gewenste antwoord is: "Ja, uiteraard!". Vraag en antwoord verraden een wereldbeeld waarin iedereen algauw zielig en hulpbehoevend** is, de maatschappelijke ordening toeval en het land van niemand in het bijzonder is. Voor een ieder een plek onder de zon.
Mijn eigen antwoord: "Als Afrikaan zou ik de handen uit de mouwen steken". Wedervragen zijn: "Wat met de achterblijvers?", "Wat blijft over van onze eigen sociale rechtsstaat als iedereen de oversteek waagt?", "Wat vindt de Afrikaan zelf, gesteld dat hij Westerling zou zijn?". Simpele vragen die echter weinig worden gesteld.
Verschil tussen de cases is, dat het invalide-zijn een mens beperkt en dat doet het Afrikaan-zijn niet.
Derde vraag: "Stel dat je een koe bent. Zou je dan niet opteren voor een natuurlijke dood i.p.v. op een bord te eindigen?".
Conclusie: De vraag om in andermans schoenen te gaan staan, is vooral een eenzijdige, emotionele en retorische vraag.
* De uitspraak "Als ik jou was dan zou ik het anders hebben gedaan" is eigenlijk onbegrijpelijk.
**Elke week vertrekt vanuit Rotterdam een busje met voedsel en sapjes richting het doorgangskamp Calais.
rkh, 06-01-2010
Een vraag die bij het denken over de inrichting van de gebouwde omgeving van nut is. Maar dan moet ook tegelijkertijd de vraag gesteld worden: "Stel dat je valide bent. Zou je dan willen betalen voor toegankelijkheid?". Want er zijn altijd meer kanten aan een zaak.
Volgende vraag: "Stel dat je Afrikaan bent. Dus vergeet even dat je blank en rijk bent. Zou jij dan niet de oversteek naar het Westen wagen?".
Het min of meer logische antwoord luidt: "Ja, want anders zou ik geen Afrikaan zijn".*
Het gewenste antwoord is: "Ja, uiteraard!". Vraag en antwoord verraden een wereldbeeld waarin iedereen algauw zielig en hulpbehoevend** is, de maatschappelijke ordening toeval en het land van niemand in het bijzonder is. Voor een ieder een plek onder de zon.
Mijn eigen antwoord: "Als Afrikaan zou ik de handen uit de mouwen steken". Wedervragen zijn: "Wat met de achterblijvers?", "Wat blijft over van onze eigen sociale rechtsstaat als iedereen de oversteek waagt?", "Wat vindt de Afrikaan zelf, gesteld dat hij Westerling zou zijn?". Simpele vragen die echter weinig worden gesteld.
Verschil tussen de cases is, dat het invalide-zijn een mens beperkt en dat doet het Afrikaan-zijn niet.
Derde vraag: "Stel dat je een koe bent. Zou je dan niet opteren voor een natuurlijke dood i.p.v. op een bord te eindigen?".
Conclusie: De vraag om in andermans schoenen te gaan staan, is vooral een eenzijdige, emotionele en retorische vraag.
* De uitspraak "Als ik jou was dan zou ik het anders hebben gedaan" is eigenlijk onbegrijpelijk.
**Elke week vertrekt vanuit Rotterdam een busje met voedsel en sapjes richting het doorgangskamp Calais.
rkh, 06-01-2010
zondag, januari 03, 2010
In de misdaad lukt integratie wel!
Bij de strandrellen van Hoek van Holland denk je aan een oerhollands gebeuren. Misschien dat "strand", "(Hoek van) Holland" of "(blanke) duinen" dit triggert. In ieder geval hebben de media -met hun herhaalde verwijzing naar de Feyenoord Hooligans- er alles aan gedaan om de rellen subliminaal te koppelen aan "blank" en "dom". Van de media hoef je op dit beeld dus geen correctie te verwachten. Die gaan juist tot het uiterste om maar geen kleur te hoeven bekennen.
Maar wie -lang na de rellen- het programma "Opsporing verzocht" heeft gezien, weet beter: veel strijders hebben een kleur. Ik kreeg zelfs de indruk dat de nieuwe Nederlander daar in Hoek van Holland nogal zwaar vertegenwoordigd was, althans aan het front.
In criminele kringen is menging niet vreemd. De hoofdman van de Hells Angels is Molukker. Mannen als Willem Holleeder voeren een personeelsbeleid waarin diversiteit op waarde wordt geschat. In de misdaad krijgt "samen leven, samen werken" dus wel inhoud. Dat is een kwestie van een aansprekend doel hebben, waaraan in gezamenlijkheid wordt gewerkt.
Gek eigenlijk, dat niemand durft te claimen dat in de misdaad de integratie aardig is gelukt. Nederland telt zijn zegeningen niet.
rkh, 30-12-2009
Maar wie -lang na de rellen- het programma "Opsporing verzocht" heeft gezien, weet beter: veel strijders hebben een kleur. Ik kreeg zelfs de indruk dat de nieuwe Nederlander daar in Hoek van Holland nogal zwaar vertegenwoordigd was, althans aan het front.
In criminele kringen is menging niet vreemd. De hoofdman van de Hells Angels is Molukker. Mannen als Willem Holleeder voeren een personeelsbeleid waarin diversiteit op waarde wordt geschat. In de misdaad krijgt "samen leven, samen werken" dus wel inhoud. Dat is een kwestie van een aansprekend doel hebben, waaraan in gezamenlijkheid wordt gewerkt.
Gek eigenlijk, dat niemand durft te claimen dat in de misdaad de integratie aardig is gelukt. Nederland telt zijn zegeningen niet.
rkh, 30-12-2009
zaterdag, december 26, 2009
Ja, ik wil
Je denkt zelf je vinger te bewegen, maar een hersenscan laat zien dat al eerder en onbewust tot die daad is besloten. Dus nu is ook nog wetenschappelijk bewezen, dat de vrije wil illusoir is. Je kunt niet meer zeggen "ik beslis", want er is al enkele seconden eerder voor jou besloten. De hersenwetenschapper Dick Swaab is ervan overtuigd dat wilsvrijheid een illusie is. Marcel van Dam ziet kansen om met deze harde wetenschap het neoliberalisme -met zijn ideologie van "eigen schuld, dikke bult"- onderuit te halen.
Ik ben op dit punt niet onder de indruk van de geleerde Swaab. Er zijn zeker situaties waarbij de intuïtie (het gevoel) het wint van de ratio, waarbij onbewust wordt beslist. Intuïtie is echter niet gelijk aan willekeur. De intuïtie is gevormd door karakter, opvoeding, intelligentie, ervaringen, peers. Kortom, de intuïtie is in hoge mate verredelijkt en daardoor uitdrukking geworden van de persoon zelf. De intuïtie is van iemand, is eigen. In deze zin kan nog steeds gesproken worden van een ik, dat beslist.
In sommige gevallen waar Swaab zegt "het ik beslist niet", beweer ik dus dat een afgeleid ik beslist. Denk bijv. aan de keuze van de levenspartner. Het is de intuïtie die als een betrouwbare gids, hier leidend is.
Swaab maakt echter ook aanspraak op algemene geldigheid. Is daarop af te dingen?
Stel ik maak met Swaab de afspraak dat hij mij 10 opdrachten geeft om een kopje op een bepaalde manier over tafel te schuiven. Ik voer zijn opdrachten uit, zoals afgesproken. Lijkt mij stug dat een scan van mijn hersenen 10 keer een "er is al onbewust besloten" laat zien. De opdrachten komen immers linea recta van Swaab. Ik voer elke opdracht volgens afspraak uit, omdat ik dat wil en zo heb afgesproken. Bij mij geen homunculus.
Witteman hoorde alles aan en had geen verweer.
rkh, 25-12-2009
Ik ben op dit punt niet onder de indruk van de geleerde Swaab. Er zijn zeker situaties waarbij de intuïtie (het gevoel) het wint van de ratio, waarbij onbewust wordt beslist. Intuïtie is echter niet gelijk aan willekeur. De intuïtie is gevormd door karakter, opvoeding, intelligentie, ervaringen, peers. Kortom, de intuïtie is in hoge mate verredelijkt en daardoor uitdrukking geworden van de persoon zelf. De intuïtie is van iemand, is eigen. In deze zin kan nog steeds gesproken worden van een ik, dat beslist.
In sommige gevallen waar Swaab zegt "het ik beslist niet", beweer ik dus dat een afgeleid ik beslist. Denk bijv. aan de keuze van de levenspartner. Het is de intuïtie die als een betrouwbare gids, hier leidend is.
Swaab maakt echter ook aanspraak op algemene geldigheid. Is daarop af te dingen?
Stel ik maak met Swaab de afspraak dat hij mij 10 opdrachten geeft om een kopje op een bepaalde manier over tafel te schuiven. Ik voer zijn opdrachten uit, zoals afgesproken. Lijkt mij stug dat een scan van mijn hersenen 10 keer een "er is al onbewust besloten" laat zien. De opdrachten komen immers linea recta van Swaab. Ik voer elke opdracht volgens afspraak uit, omdat ik dat wil en zo heb afgesproken. Bij mij geen homunculus.
Witteman hoorde alles aan en had geen verweer.
rkh, 25-12-2009
vrijdag, december 25, 2009
Bij de dood van Ishmael Gumbs
Gumbs is dood. Zoals dat gaat in de Bijlmer: er is onenigheid om niets, iemand wordt gebeld en daar lig je dan. Hij kwam anderhalf jaar geleden van Sint Maarten. Hij leek net een beetje zijn draai te hebben gevonden, ging naar school. De negentienjarige laat een zwangere vriendin achter en een kind bij een andere vrouw. Van zijn coach mochten we vernemen dat hij de laatste tijd in de kelderbox van zijn nieuwe schoonmoeder sliep. Gumbs woonde eerder bij zijn zus in.
Ik word niet goed van zo'n bericht. Je leest niet: wat belachelijk zo'n joch met twee kinderen die waarschijnlijk voor galg en rad opgroeien. Je leest niet: wat moet zo'n vent hier in Nederland. En dat dan niet zeggen uit zorg om Gumbs en zijn kinderen, maar uit zorg om Nederland. En je leest niet: wat kost dit allemaal niet en wie betaalt dat!
Natuurlijk, in menig huiskamer zal de ergernis vrijmoedig worden uitgesproken. Maar officieel hoor je alleen maar dat zijn dood wordt betreurd, hoe erg dat is voor familie en vrienden en -waarschijnlijk- dat de instanties hebben gefaald, zo niet dat Nederland als geheel tekort is geschoten.
De "elite" wil dat we dit alles normaal vinden. Zoals we het ook normaal moeten vinden, dat in 2010 de helft van de Amsterdammers allochtoon is.
rkh, 23-12-2009
Ik word niet goed van zo'n bericht. Je leest niet: wat belachelijk zo'n joch met twee kinderen die waarschijnlijk voor galg en rad opgroeien. Je leest niet: wat moet zo'n vent hier in Nederland. En dat dan niet zeggen uit zorg om Gumbs en zijn kinderen, maar uit zorg om Nederland. En je leest niet: wat kost dit allemaal niet en wie betaalt dat!
Natuurlijk, in menig huiskamer zal de ergernis vrijmoedig worden uitgesproken. Maar officieel hoor je alleen maar dat zijn dood wordt betreurd, hoe erg dat is voor familie en vrienden en -waarschijnlijk- dat de instanties hebben gefaald, zo niet dat Nederland als geheel tekort is geschoten.
De "elite" wil dat we dit alles normaal vinden. Zoals we het ook normaal moeten vinden, dat in 2010 de helft van de Amsterdammers allochtoon is.
rkh, 23-12-2009
woensdag, december 23, 2009
Detaillist van geboorte
De detaillist heeft oog en oor voor detail. Hij ziet -misschien eerder en meer dan anderen- het vreemde, het onmogelijke, de inconsistentie en de incoherentie. De detaillist wordt daardoor afgeleid, raakt de draad kwijt en mist mogelijk de essentie. Hij blijft in details hangen.
Ik herken mezelf in deze beschrijving.
Frans Timmermans schreef: "...dubbele, eeuwige vraag: Wie ben ik en waar ben ik?" en ".. een perpetuum mobile dat nutteloos wordt als het ophoudt met bewegen". Ik wind mij op over zulke onzin en voor mij wordt zijn artikel dan onleesbaar.
Voor wie -in vredesnaam- is "Waar ben ik?" een existentiële vraag? En het is toch per definitie onmogelijk dat een perpetuum mobile stopt.
De logica E.M. Barth had het in een lezing over een oneindig aantal sterren. Ik interrumpeerde meteen met "Dat kan niet!". Want alleen zo kon ik het verhaal volgen.
De criminoloog Frank Bovenkerk heeft niets met een culturele verklaring voor de ontkennende Marokkaan. Volgens hem heeft de Marokkaan gewoon geleerd dat je hier mee weg komt. Maar onverklaard blijft dan waarom de Marokkaan met criminele inborst zoveel slimmer is dan andere criminelen.
Gisteren gekeken naar Raoul Heertje in gesprek met een waarschijnlijk superintelligente Rory Stewart. Die Stewart zei in Afghanistan de traditionele kledij aan te trekken om niet al van verre te worden herkend, zodat hij rustig met de hond kan wandelen. "Maar een hond is toch onrein?", denk ik dan.
Van "de waarheid liegen" en "een soort van" krijg ik spontaan uitslag.
Ik herken de detaillist in Amanda Kluveld. In het progamma "Obalive" stuiterde zij over de Islam-rede van Obama die o.a. de uitvinding van het buskruit toeschreef aan de muzelman. Met als gevolg dat Kluveld niet aan een algemene beschouwing toekwam. Voor Stephan Sanders waren de uitglijders van Obama geen enkel probleem. Hij ergerde zich zelfs aan haar.
Ik begrijp Kluveld en haar onvermogen dus wel.
rkh, 22-12-2009
Ik herken mezelf in deze beschrijving.
Frans Timmermans schreef: "...dubbele, eeuwige vraag: Wie ben ik en waar ben ik?" en ".. een perpetuum mobile dat nutteloos wordt als het ophoudt met bewegen". Ik wind mij op over zulke onzin en voor mij wordt zijn artikel dan onleesbaar.
Voor wie -in vredesnaam- is "Waar ben ik?" een existentiële vraag? En het is toch per definitie onmogelijk dat een perpetuum mobile stopt.
De logica E.M. Barth had het in een lezing over een oneindig aantal sterren. Ik interrumpeerde meteen met "Dat kan niet!". Want alleen zo kon ik het verhaal volgen.
De criminoloog Frank Bovenkerk heeft niets met een culturele verklaring voor de ontkennende Marokkaan. Volgens hem heeft de Marokkaan gewoon geleerd dat je hier mee weg komt. Maar onverklaard blijft dan waarom de Marokkaan met criminele inborst zoveel slimmer is dan andere criminelen.
Gisteren gekeken naar Raoul Heertje in gesprek met een waarschijnlijk superintelligente Rory Stewart. Die Stewart zei in Afghanistan de traditionele kledij aan te trekken om niet al van verre te worden herkend, zodat hij rustig met de hond kan wandelen. "Maar een hond is toch onrein?", denk ik dan.
Van "de waarheid liegen" en "een soort van" krijg ik spontaan uitslag.
Ik herken de detaillist in Amanda Kluveld. In het progamma "Obalive" stuiterde zij over de Islam-rede van Obama die o.a. de uitvinding van het buskruit toeschreef aan de muzelman. Met als gevolg dat Kluveld niet aan een algemene beschouwing toekwam. Voor Stephan Sanders waren de uitglijders van Obama geen enkel probleem. Hij ergerde zich zelfs aan haar.
Ik begrijp Kluveld en haar onvermogen dus wel.
rkh, 22-12-2009
vrijdag, december 04, 2009
Ook minaretten vangen veel wind
Zwitsers hebben zich in een referendum uitgesproken tegen de bouw van minaretten. Regering, vakbonden, werkgevers en kerken hadden uiteraard anders geadviseerd. Maar van "het volk" was 57% voor een bouwverbod, waar op 37% was gerekend. De autoriteiten zijn in shock.
Wat opvalt in en aan de reacties van officiële zijde is de snelheid en heftigheid van reageren, de minachting voor de stem van het volk en de buiging richting Mekka. Hier te lande sluit Verhagen een veroordeling wegens schending van mensenrechten niet uit. Rouvoet is voor een ondubbelzinnig nee tegen het verbod. Ter Horst betreurt de uitslag en prijst het Nederland zonder plebisciet.
Ook de media bleven niet achter. NOVA liet Ramadan opdraven. De commentator van Trouw zag werk voor het Europese Hof.
"Grote woorden", om met Balkenende te spreken. Maar de godsdienstvrijheid is m.i. hier helemaal niet in het geding. Wat we hier zien, is typisch dhimmie-gedrag. De meeste politici zien niet graag de muzelman vertoornd en dus moet het bouwverbod van tafel. Het gaat niet om de waarheid, maar om godsvrede en economische belangen. De angst regeert, de Islam wordt gevreesd. Als dat geen Islamofobie mag heten.
De boodschap van het referendum wil men niet horen en die is: "Baas in eigen huis". "We" willen geen minaretten als bajonetten, geen koepels als helmen en moslims als soldaten van Allah (Erdogan). Nee tegen de minaret als opgestoken middelvinger richting het Westen. De heftigheid in het ontkennen -door de gevestigde orde- van de islamisering van West-Europa bevestigt juist de islamisering en maakt duidelijk dat op dit punt van de meeste politici niets valt te verwachten, zelfs geen begrip.
Probleem is dat maar 0% van de Groenlinks-stemmers en 6% van de stemmers die nu op D66 zouden stemmen, de Islam als vooral een politieke beweging zien. Dat is landelijk 25%. Volgens De Hond ziet 75% de Islam als vooral een religieuze beweging. Misschien had hij ook moeten vragen naar wat de Islam op de tweede plaats is.
rkh, 3-12-2009
Wat opvalt in en aan de reacties van officiële zijde is de snelheid en heftigheid van reageren, de minachting voor de stem van het volk en de buiging richting Mekka. Hier te lande sluit Verhagen een veroordeling wegens schending van mensenrechten niet uit. Rouvoet is voor een ondubbelzinnig nee tegen het verbod. Ter Horst betreurt de uitslag en prijst het Nederland zonder plebisciet.
Ook de media bleven niet achter. NOVA liet Ramadan opdraven. De commentator van Trouw zag werk voor het Europese Hof.
"Grote woorden", om met Balkenende te spreken. Maar de godsdienstvrijheid is m.i. hier helemaal niet in het geding. Wat we hier zien, is typisch dhimmie-gedrag. De meeste politici zien niet graag de muzelman vertoornd en dus moet het bouwverbod van tafel. Het gaat niet om de waarheid, maar om godsvrede en economische belangen. De angst regeert, de Islam wordt gevreesd. Als dat geen Islamofobie mag heten.
De boodschap van het referendum wil men niet horen en die is: "Baas in eigen huis". "We" willen geen minaretten als bajonetten, geen koepels als helmen en moslims als soldaten van Allah (Erdogan). Nee tegen de minaret als opgestoken middelvinger richting het Westen. De heftigheid in het ontkennen -door de gevestigde orde- van de islamisering van West-Europa bevestigt juist de islamisering en maakt duidelijk dat op dit punt van de meeste politici niets valt te verwachten, zelfs geen begrip.
Probleem is dat maar 0% van de Groenlinks-stemmers en 6% van de stemmers die nu op D66 zouden stemmen, de Islam als vooral een politieke beweging zien. Dat is landelijk 25%. Volgens De Hond ziet 75% de Islam als vooral een religieuze beweging. Misschien had hij ook moeten vragen naar wat de Islam op de tweede plaats is.
rkh, 3-12-2009
vrijdag, november 20, 2009
Bewijs & Heuristiek
De formule die bij een meetkundige rij hoort, is:
S(n) = a.(1- r^(n+1))/ (1-r).
Het bewijs gaat als volgt:
S(n)= a + a.r^1 + a.r^2+ a.r^3+ a.r^4 ….. a.r^n (meetkundige rij)
r.S(n)= a.r^1 + a.r^2+ a.r^3+ a.r^4 ….. a.r^n + a.r^(n+1) (links en rechts keer r)
(1-r).S(n)= a - a.r^(n+1) (verschil van het voorgaande)
S(n) = a.(1- r^(n+1))/ (1-r) Q.E.D.
Dit bewijs is de justification. Die krijg je in het onderwijs voorgeschoteld met de suggestie dat dat het is. En de conclusie kan niet anders zijn dan dat jezelf kennelijk te dom bent om zo’n formule en zo’n bewijs te bedenken.
Hoe je op en aan dit bewijs komt –de invention- dat leer je in het onderwijs niet. Er is geen ruimte voor Heuristiek, de kunst van het vinden. Dat komt door angst voor chaos in de klas. Want hoe creativiteit te kanaliseren en hoe om te gaan met snelheidsverschillen en met leerlingen die “het” niet in zich hebben?
De heuristiek is hier: schrijf het eens uit voor a=1, r=2 en n=1,2,3 .. en probeer het patroon te herkennen; schrijf het uit voor a=1, r=3 en n=1,2,3 … etc.
Dit simpele en strenge bewijs illustreert voor mij overigens wel mooi de schoonheid van wiskunde.
rkh, 20-11-2009
S(n) = a.(1- r^(n+1))/ (1-r).
Het bewijs gaat als volgt:
S(n)= a + a.r^1 + a.r^2+ a.r^3+ a.r^4 ….. a.r^n (meetkundige rij)
r.S(n)= a.r^1 + a.r^2+ a.r^3+ a.r^4 ….. a.r^n + a.r^(n+1) (links en rechts keer r)
(1-r).S(n)= a - a.r^(n+1) (verschil van het voorgaande)
S(n) = a.(1- r^(n+1))/ (1-r) Q.E.D.
Dit bewijs is de justification. Die krijg je in het onderwijs voorgeschoteld met de suggestie dat dat het is. En de conclusie kan niet anders zijn dan dat jezelf kennelijk te dom bent om zo’n formule en zo’n bewijs te bedenken.
Hoe je op en aan dit bewijs komt –de invention- dat leer je in het onderwijs niet. Er is geen ruimte voor Heuristiek, de kunst van het vinden. Dat komt door angst voor chaos in de klas. Want hoe creativiteit te kanaliseren en hoe om te gaan met snelheidsverschillen en met leerlingen die “het” niet in zich hebben?
De heuristiek is hier: schrijf het eens uit voor a=1, r=2 en n=1,2,3 .. en probeer het patroon te herkennen; schrijf het uit voor a=1, r=3 en n=1,2,3 … etc.
Dit simpele en strenge bewijs illustreert voor mij overigens wel mooi de schoonheid van wiskunde.
rkh, 20-11-2009
donderdag, november 19, 2009
Dubbelspel
Ik erger mij als anderen een kwestie quasi-achteloos kwalificeren als een non-issue of een debat afdoen met “beschamend”, “onredelijk” of “een non-debat”.
Mijn reactie moet dan zijn: “Daar gaat u niet over!”.
De ergernis betreft een rolwisseling: de speler wordt plots scheidsrechter.
Helemaal erg is het, wanneer wordt geklaagd in termen van “gekakel” of “toonhoogte”. Wat in wezen een ad hominem is.
Post Scriptum: Dit was eerder al onderwerp. Maar dit is de finale analyse.
rkh, 19-11-2009
Mijn reactie moet dan zijn: “Daar gaat u niet over!”.
De ergernis betreft een rolwisseling: de speler wordt plots scheidsrechter.
Helemaal erg is het, wanneer wordt geklaagd in termen van “gekakel” of “toonhoogte”. Wat in wezen een ad hominem is.
Post Scriptum: Dit was eerder al onderwerp. Maar dit is de finale analyse.
rkh, 19-11-2009
dinsdag, november 17, 2009
Baas in eigen huis
Marcouch weet het mooi te zeggen: “Wij moeten de Islam welkom heten. Wij moeten moslims niet uitsluiten.” Voor hem houdt dit o.a. in: de koran op openbare scholen, politieagentes met hoofddoek.*
Maar wie zijn “wij”? En van wie en waarom “moet” dat?
Cohen ziet het als zijn opdracht “De boel bij elkaar te houden”.
Maar de vraag wordt niet gesteld wat je dan bij elkaar houdt en waarom je dat zou moeten willen.
De slogan van dit kabinet is: “Samen leven, samen werken”.
En ook hier wordt aan de waarom-vraag voorbij gegaan.
Thillo Sarrazin –ex SPD-senator van Berlijn- zei geen respect te hebben voor mensen, die van de staat leven, staatsvijandig zijn, hun kinderen niet opvoeden en “kopftuchmädeln” produceren. Sarrazin heeft het geweten, maar hij kreeg wel veel bijval vanuit de bevolking. Dat was net na de verkiezingen, waarin integratie en immigratie geen issue waren. Het is een “inconvenient truth” die met het oog op de cohesie in de samenleving maar beter niet verteld kan worden.
Tom van Dijk** zegt dat een frame een interpretatiekader geeft, dat een probleem duidt en een oplossingsrichting biedt. Ik zou zeggen dat dan “Baas in eigen huis” een goede kandidaat is.
Zelf kiest Van Dijk voor het frame “Binding, bindend leiderschap” als opvolger van het “Samen”-frame van Balkenende c.s. en van de frames “Overheid functioneert niet (Puinhopen van Paars)” en “Openheid zonder politieke correctheid” uit het Fortuyn-tijdperk.
Maar met de keuze voor “bindend leiderschap” gaat ook hij voorbij aan de wezenlijke vragen, namelijk wat bindt ons en waarom zouden we ons moeten laten binden.
rkh, 15-11-2009
* Het zijn uitspraken in de geest van Marcouch. Nog zoiets: “Onze democratie kan de orthodoxie aan, want democratie is –net als moderniteit- onweerstaanbaar”.
** Tom van Dijk: Het is verlangen. Opgenomen in de SCP-publicatie “Crisis in Aantocht”.
Maar wie zijn “wij”? En van wie en waarom “moet” dat?
Cohen ziet het als zijn opdracht “De boel bij elkaar te houden”.
Maar de vraag wordt niet gesteld wat je dan bij elkaar houdt en waarom je dat zou moeten willen.
De slogan van dit kabinet is: “Samen leven, samen werken”.
En ook hier wordt aan de waarom-vraag voorbij gegaan.
Thillo Sarrazin –ex SPD-senator van Berlijn- zei geen respect te hebben voor mensen, die van de staat leven, staatsvijandig zijn, hun kinderen niet opvoeden en “kopftuchmädeln” produceren. Sarrazin heeft het geweten, maar hij kreeg wel veel bijval vanuit de bevolking. Dat was net na de verkiezingen, waarin integratie en immigratie geen issue waren. Het is een “inconvenient truth” die met het oog op de cohesie in de samenleving maar beter niet verteld kan worden.
Tom van Dijk** zegt dat een frame een interpretatiekader geeft, dat een probleem duidt en een oplossingsrichting biedt. Ik zou zeggen dat dan “Baas in eigen huis” een goede kandidaat is.
Zelf kiest Van Dijk voor het frame “Binding, bindend leiderschap” als opvolger van het “Samen”-frame van Balkenende c.s. en van de frames “Overheid functioneert niet (Puinhopen van Paars)” en “Openheid zonder politieke correctheid” uit het Fortuyn-tijdperk.
Maar met de keuze voor “bindend leiderschap” gaat ook hij voorbij aan de wezenlijke vragen, namelijk wat bindt ons en waarom zouden we ons moeten laten binden.
rkh, 15-11-2009
* Het zijn uitspraken in de geest van Marcouch. Nog zoiets: “Onze democratie kan de orthodoxie aan, want democratie is –net als moderniteit- onweerstaanbaar”.
** Tom van Dijk: Het is verlangen. Opgenomen in de SCP-publicatie “Crisis in Aantocht”.
vrijdag, november 13, 2009
Perverteringen van de Idee van Gelijkheid
Een eerste pervertering is Gelijkheid laten samenvallen met Eigen Gelijk. Hirsi Ali bijvoorbeeld ziet geloof als gif en op grond daarvan wijst ze de school met de bijbel af. Hier geen abstractie van eigen situatie of veralgemening* en hier geen oog voor diversiteit of anders-zijn. Wat ze meent, denkt te menen of denkt te moeten menen, wordt verabsoluteerd en het liefst aan anderen opgelegd.
Een tweede pervertering is Gelijkheid nemen als doel op zich. Direct is Iran net als de VS een kernmacht. Want waarom –niet waar- de één wel en de ander niet? Maar wat schieten we er mee op?
Het Verwey-Jonker Instituut wil met alle geweld Gelijkheid van man en vrouw aan de SGP opdringen. Maar wie wordt hier gelukkig van?
Een derde pervertering is de Idee van Gelijkheid gelijkstellen met egalitarisme. Waarbij niet alleen de uitkomsten gelijk moeten zijn, maar het liefst ook nog de beginvoorwaarden. Daarom vrij baan voor crêches en brede scholen en daarom weinig oog voor hoogbegaafden. Het radicale socialisme is een beweging tegen de natuur in.
rkh, 12-11-2009
* Het probleem is hier dus niet “Geloof: gift of gif?”, maar in welke mate mag de Overheid zich bemoeien met iemands leven?
Een tweede pervertering is Gelijkheid nemen als doel op zich. Direct is Iran net als de VS een kernmacht. Want waarom –niet waar- de één wel en de ander niet? Maar wat schieten we er mee op?
Het Verwey-Jonker Instituut wil met alle geweld Gelijkheid van man en vrouw aan de SGP opdringen. Maar wie wordt hier gelukkig van?
Een derde pervertering is de Idee van Gelijkheid gelijkstellen met egalitarisme. Waarbij niet alleen de uitkomsten gelijk moeten zijn, maar het liefst ook nog de beginvoorwaarden. Daarom vrij baan voor crêches en brede scholen en daarom weinig oog voor hoogbegaafden. Het radicale socialisme is een beweging tegen de natuur in.
rkh, 12-11-2009
* Het probleem is hier dus niet “Geloof: gift of gif?”, maar in welke mate mag de Overheid zich bemoeien met iemands leven?
zondag, november 08, 2009
Sociologen met een boodschap
De critici van de multiculturele samenleving worden nu ook al aangevallen vanuit een taalkundige hoek. Met dank aan Foucault.
Het verhaal is: Wie iets benoemt, zegt iets maar tegelijkertijd ook iets niet. Wie “crimineel” zegt, zegt tegelijkertijd “geen goede burger”. Wie “illegaal” zegt, zegt ook “niet-legaal”. Wie “allochtoon” zegt, zegt tegelijkertijd ook “niet-autochtoon”. Benoemen leidt tot uitsluiting.
De sociologen Jan-Willem Duyvendak en Willem van Schinkel* slaan ons met dergelijke, ogenschijnlijk, open deuren om de oren, waarbij het woord “Allochtoon” de boosdoener is. Maar hoe moet de allochtoon dan heten?**
Is het schieten opgehouden na de ban op het woord “Bijlmer”?
En zouden de heren ook zo moeilijk doen over de dichotomie “leerling-meester”?
Dit zijn weliswaar kwinkslagen, maar de ondertoon is serieus. Want de werkelijkheid, de menselijke natuur, verander je niet zo maar met woorden of door woorden te schrappen***.
En doen de heren soms moeilijk over de actie “I’Amsterdam”, die alle niet-Amsterdammers buitensluit? Ik denk het niet.
Hun eigenlijke punt is de dreigende teloorgang van het multiculturele Ideaal van Gelijkheid voor alles en iedereen. Sleutelterm hierbij is “Uitsluiting”. Maar dit is –net als “uitbuiting” uit de politieke economie- geen wetenschappelijke term. Uitsluiting is het verwijt en Gelijkheid het doel. Met hun taalkundige exercitie willen ze een wetenschappelijke onderbouwing suggereren en hun eigenlijke doelstelling verhullen.
Dit alles is de wetenschap voorbij.
rkh, 5-11-09
* Hij was zomergast van Bas Heijne.
** Het is een “begging the question”. Er is een kwestie en daar wordt totaal aan voorbij gegaan.
*** Foudraine (“Wie is van hout?”) hoopte met architectuur en taal de werkelijkheid te veranderen.
Het verhaal is: Wie iets benoemt, zegt iets maar tegelijkertijd ook iets niet. Wie “crimineel” zegt, zegt tegelijkertijd “geen goede burger”. Wie “illegaal” zegt, zegt ook “niet-legaal”. Wie “allochtoon” zegt, zegt tegelijkertijd ook “niet-autochtoon”. Benoemen leidt tot uitsluiting.
De sociologen Jan-Willem Duyvendak en Willem van Schinkel* slaan ons met dergelijke, ogenschijnlijk, open deuren om de oren, waarbij het woord “Allochtoon” de boosdoener is. Maar hoe moet de allochtoon dan heten?**
Is het schieten opgehouden na de ban op het woord “Bijlmer”?
En zouden de heren ook zo moeilijk doen over de dichotomie “leerling-meester”?
Dit zijn weliswaar kwinkslagen, maar de ondertoon is serieus. Want de werkelijkheid, de menselijke natuur, verander je niet zo maar met woorden of door woorden te schrappen***.
En doen de heren soms moeilijk over de actie “I’Amsterdam”, die alle niet-Amsterdammers buitensluit? Ik denk het niet.
Hun eigenlijke punt is de dreigende teloorgang van het multiculturele Ideaal van Gelijkheid voor alles en iedereen. Sleutelterm hierbij is “Uitsluiting”. Maar dit is –net als “uitbuiting” uit de politieke economie- geen wetenschappelijke term. Uitsluiting is het verwijt en Gelijkheid het doel. Met hun taalkundige exercitie willen ze een wetenschappelijke onderbouwing suggereren en hun eigenlijke doelstelling verhullen.
Dit alles is de wetenschap voorbij.
rkh, 5-11-09
* Hij was zomergast van Bas Heijne.
** Het is een “begging the question”. Er is een kwestie en daar wordt totaal aan voorbij gegaan.
*** Foudraine (“Wie is van hout?”) hoopte met architectuur en taal de werkelijkheid te veranderen.
donderdag, november 05, 2009
Herinterpretaties
Je ziet iemand ergens nadrukkelijk naar kijken. Onwillekeurig gaat jouw blik ook in die richting. Nieuwsgierigheid?
Nee, niet in de eerste plaats. Je kijkt of er gevaar dreigt. Het is een reactie vanuit de oerschors.
Je zit in een restaurant. Iemand sluit de deur niet na binnenkomst. Je hebt geen last van tocht, maar bent wel verstoord. Veroorzaakt dit gedrag van de binnenkomer de ergernis?
Nee, niet in de eerste plaats. De autist in je vindt dat de openstaande deur de orde verstoort.
Een bejaarde zegt niets te maken te willen hebben met internet. Hij ziet het zelf als een soort verzetsdaad. Is de moderne techniek hiervan de oorzaak?
Nee, het is de angst voor het onbekende en de angst om te falen.
rkh, 03-10-2009
Nee, niet in de eerste plaats. Je kijkt of er gevaar dreigt. Het is een reactie vanuit de oerschors.
Je zit in een restaurant. Iemand sluit de deur niet na binnenkomst. Je hebt geen last van tocht, maar bent wel verstoord. Veroorzaakt dit gedrag van de binnenkomer de ergernis?
Nee, niet in de eerste plaats. De autist in je vindt dat de openstaande deur de orde verstoort.
Een bejaarde zegt niets te maken te willen hebben met internet. Hij ziet het zelf als een soort verzetsdaad. Is de moderne techniek hiervan de oorzaak?
Nee, het is de angst voor het onbekende en de angst om te falen.
rkh, 03-10-2009
woensdag, november 04, 2009
Intellectueel ongemak
Prof. dr. Jan-Willem Duyvendak heeft het voor de radio over het gebruik van de woorden “allochtoon” en “autochtoon” en over de consequenties daarvan: uitsluiting voor de nieuwkomers en nationalisme voor de “oudkomers”.
Ik voel aan alles dat ik er fundamenteel mee oneens moet zijn. Maar ik heb op dit moment geen verweer, laat staan een ontregelende en ontspannende kwinkslag*. Het geheugen schiet te kort, er is geen begrippenapparaat voor déconstructie en ik heb niet de rust, de moed of het intellectueel vermogen voor een analyse à la minute.
Een goochelaar belazert de zaak ook, maar dat wordt verwacht en daar ga je stilzwijgend mee akkoord. Bij iemand als Duyvendak ben ik niet nieuwsgierig naar zijn verhaal, maar wil ik eerst en vooral de trucs doorzien om hem vervolgens tot zwijgen te kunnen brengen. Het blijft echter bij een confrontatie met eigen onvermogen. Dat geeft meer dan teleurstelling, dat geeft woede, want het gaat niet om niets.
Ik begrijp de mensen die zonder woorden zijn en komen tot “zakkenvuller!” of “ivoren toren gezwets”.
Hetzelfde ongemak heb of had ik met “meervoudige identiteit”, “de Nederlander bestaat niet**”, “de meningsvrijheid is de laatste jaren op geen enkele manier ingeperkt” (Elsbeth Etty, Jan Kuitenbrouwer), “Verdonk denkt zelfs al dat Sinterklaas door moslims wordt bedreigd”, “trots zijn op Nederland is eng”.
rkh, 01-11-09
* Imam: “Natuurlijk mag godsdienstkritiek, alleen niet op de Islam”.
** Dat de Oranjes in het Afrikaans vastgoed zitten, krijgt hier weinig waardering. Dat zegt iets over de Nederlandse Identiteit/cultuur.
Ik voel aan alles dat ik er fundamenteel mee oneens moet zijn. Maar ik heb op dit moment geen verweer, laat staan een ontregelende en ontspannende kwinkslag*. Het geheugen schiet te kort, er is geen begrippenapparaat voor déconstructie en ik heb niet de rust, de moed of het intellectueel vermogen voor een analyse à la minute.
Een goochelaar belazert de zaak ook, maar dat wordt verwacht en daar ga je stilzwijgend mee akkoord. Bij iemand als Duyvendak ben ik niet nieuwsgierig naar zijn verhaal, maar wil ik eerst en vooral de trucs doorzien om hem vervolgens tot zwijgen te kunnen brengen. Het blijft echter bij een confrontatie met eigen onvermogen. Dat geeft meer dan teleurstelling, dat geeft woede, want het gaat niet om niets.
Ik begrijp de mensen die zonder woorden zijn en komen tot “zakkenvuller!” of “ivoren toren gezwets”.
Hetzelfde ongemak heb of had ik met “meervoudige identiteit”, “de Nederlander bestaat niet**”, “de meningsvrijheid is de laatste jaren op geen enkele manier ingeperkt” (Elsbeth Etty, Jan Kuitenbrouwer), “Verdonk denkt zelfs al dat Sinterklaas door moslims wordt bedreigd”, “trots zijn op Nederland is eng”.
rkh, 01-11-09
* Imam: “Natuurlijk mag godsdienstkritiek, alleen niet op de Islam”.
** Dat de Oranjes in het Afrikaans vastgoed zitten, krijgt hier weinig waardering. Dat zegt iets over de Nederlandse Identiteit/cultuur.
dinsdag, oktober 27, 2009
Zonder oplossing geen probleem
Het is des mensen om problemen te ontkennen, te negeren, te ridiculiseren, te verhullen of te relativeren. Want wie een probleem accepteert, is daarmee probleemeigenaar geworden. Met alle gevolgen van dien.
Trouw positioneert zich als de krant van Groenlinks (ter info: de huidige hoofdredacteur was vroeger lid van de CPN). Elk artikel in de krant dat dit gedachtegoed uitdraagt en verschijnt op internet, kan rekenen op een uitermate negatief onthaal. Zoals omgekeerd, Ephimenco -de “rechtse” commentator van Trouw- bijna altijd veel bijval krijgt. Aan die negativiteit zou de krant -uit het oogpunt van imagobeheer- iets moeten doen. Maar wat? Dat is onduidelijk en daarom zal de redactie er geen probleem van maken.
Overbevolking is een probleem. Maar bevolkingspolitiek stuit algauw op wetten en bezwaren. Dus is het vooralsnog geen thema in de politiek.
Een probleem accepteren betekent werk, verantwoordelijkheid nemen, mogelijk negatieve publiciteit en afbreukrisico. En daar houden bestuurders en politici niet van. Is een oplossing en dus een handelingsperspectief niet binnen bereik vanwege wetten, stand techniek, financiën of weerstand vanuit de bevolking, dan is dat een reden te meer om een probleem gewoon te negeren.
Het “U heeft geen oplossing!” moet dan ook als noodkreet worden begrepen, opdat er maar geen probleem moge zijn.
rkh, 26-10-2009
Trouw positioneert zich als de krant van Groenlinks (ter info: de huidige hoofdredacteur was vroeger lid van de CPN). Elk artikel in de krant dat dit gedachtegoed uitdraagt en verschijnt op internet, kan rekenen op een uitermate negatief onthaal. Zoals omgekeerd, Ephimenco -de “rechtse” commentator van Trouw- bijna altijd veel bijval krijgt. Aan die negativiteit zou de krant -uit het oogpunt van imagobeheer- iets moeten doen. Maar wat? Dat is onduidelijk en daarom zal de redactie er geen probleem van maken.
Overbevolking is een probleem. Maar bevolkingspolitiek stuit algauw op wetten en bezwaren. Dus is het vooralsnog geen thema in de politiek.
Een probleem accepteren betekent werk, verantwoordelijkheid nemen, mogelijk negatieve publiciteit en afbreukrisico. En daar houden bestuurders en politici niet van. Is een oplossing en dus een handelingsperspectief niet binnen bereik vanwege wetten, stand techniek, financiën of weerstand vanuit de bevolking, dan is dat een reden te meer om een probleem gewoon te negeren.
Het “U heeft geen oplossing!” moet dan ook als noodkreet worden begrepen, opdat er maar geen probleem moge zijn.
rkh, 26-10-2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
