Letterlijk, maar niet serieus

In de OP1-uitzending van 5 april opent Kockelmann met een X-bericht van Wilders over de groeiende asielinstroom. Maarten van Rossem reageert daarop met: “Dit is toch klassiek Geert-gelul. Dorpen en steden lijken bezet gebied. Ik bedoel waar haal je de ongelofelijke flauwe kul vandaan. Deze lugubere onzin.”.

 

De boodschap van Van Rossem is: “Die Geert is gek”. Maar de ontvanger van de boodschap hoort hierin: “De asielinstroom is geen probleem*”.

 

Van Rossem maakt de klassieke, oerdomme fout de populist letterlijk, maar niet serieus te nemen. Daarmee de reële zorgen van “de gewone man” onder het tapijt vegend en elke discussie in de kiem smorend.

 

*De hoge kosten zijn bijv. een probleem, want geld kan maar één keer uitgegeven worden.

Dit jaar is begroot voor asiel 4 miljard en voor de Oekraïners 3 miljard.

De reguliere opvang is 27.000 per persoon per jaar.

De opvang in een hotel is 53.000 per persoon per jaar.

 

r.k.h., 07-04-2024

 

 

Zeggen wat is

Margriet Oostveen laat ons zien wat er allemaal in “de gereedschapskist van de rechts-populisten” zit  (Volkskrant, 23 maart). Zo treffen we bijv. aan: “Zaai angst” en “Wees schaamteloos”. Met dat gereedschap in de hand is de ware rechts-populist te herkennen. Voor veel landen is het echter te laat; het rechts-populisme is salonfähig geworden.

 

Wallonië is daarop -volgens Oostveen- een gunstige uitzondering. Franstalig België heeft een cordon sanitaire dat stand houdt. Dit dankzij de afspraken die journalisten onderling en met de politiek hebben gemaakt.

 

Maar volgens mij is een journalist noch volksopvoeder noch censor en al helemaal niet iemand die bondjes met de politiek sluit. Zoals de oprichter van Der Spiegel Rudolf Augstein al zei, is de taak van een journalist: “Sagen, was ist”.

 

rkh, 25-03-2024

  

Een travistiet in de kamer?

In de Volkskrant van 21/2 staat een interview van Peter Giesen met twee politicologen. Hiervan een samenvatting.

 

De Sociaal Democratie (SD) in Europa is als machtsfactor steeds minder van belang. Hoe de stemmen terug te winnen?

 

Populisme -bijv. strenger asielbeleid- is niet de oplossing. Je haalt in ieder geval de praktisch geschoolden er niet mee terug. Een deel (50% tot 60%) van arbeiders in de volkswijken is cultureel conservatief, dus niet te overtuigen. Het gaat hen nooit ver genoeg. En wat je met populistische praat aan de ene kant wint, verlies je aan de andere kant. En ten derde: tolerantie en internationalisme zijn voor de SD kernwaarden.

Het zgn. Deens Model kan niet zomaar overal geïntroduceerd worden.

 

Het élan is weg. De SD is technocratisch en deel van het establishment geworden. De klassenstrijd moet terug. Er moet weer ten strijde worden getrokken tegen het kapitalisme. De oude identiteitspolitiek met polarisatie en al moet terug.

Het midden is daarbij bondgenoot, omdat het midden best wel wil delen en nivelleren.

 

De verbintenis met de nieuwe identiteitspolitiek van gender, antiracisme etc. werkt voor het kiezerspotentieel van de SD niet afschrikwekkend. De meeste niet cultureel conservatie arbeiders zal het allemaal worst zijn.

 

Ik geloof er allemaal niets van. De SP komt het dichtstbij de Idealen van de beide politicologen, maar heeft wel fors verloren (ondanks goede campagne).

 

r.k.h. 24-02-2024

 

Erik Scherder en de statistiek

Op 29-04-23 zat Erik Scherder bij Khalid&Sophie. Het ging over de presidentsverkiezingen in Amerika. Volgens Scherder kan een man van 82 nog best president van een land zijn. Zijn (ingewikkelde) argumentatie: “Verschillen tussen jong en oud, verschillen tussen die groepen, is veel kleiner dan de verschillen binnen de groep. Helemaal niet meer kijken naar leeftijd!”.

 

Scherder haalt dus -ter onderbouwing van zijn stelling dat leeftijd er niet toe doet- de statistiek erbij. Ten onrechte en geheel overbodig, want statistiek zegt helemaal niets over een concreet individu, bijv. Biden. Deze interventie moet kennelijk zijn mening het aura van wetenschappelijkheid geven.

 

Ik zie die argumentatie vaker: Twee groepen (jong/oud, m/v, stad/platteland, etc.) worden op een bepaald punt (gezondheid, weerbaarheid, inkomen etc.) met elkaar vergeleken en dan is de conclusie dat vergelijken op dat punt geen zin heeft, vanwege de forse spreiding binnen de groepen.

 

Terzijde en van geheel andere orde: Het is natuurlijk wel de vraag hoe je beleid kunt maken, als er ook armen in de stad wonen en ook rijken op het platteland en het gemiddeld inkomen in de stad veel hoger is dan het gemiddeld inkomen op het platteland.

 

rkh, 10-01-24

 

 

Nepjournalisten

Voor wie tegen de parlementaire democratie is, is het parlement nep. Dat is duidelijk. Maar iemand kan het parlement natuurlijk ook “nep” noemen uit woede of onvrede over het functioneren van het parlement. Bijv. omdat hij vindt dat tegen de wil van de bevolking in wordt geregeerd of dat het parlement de bevolking niet representeert. De liefde voor de parlementaire democratie staat daarbij buiten kijf. De woede bevestigt juist die liefde. Zo kun je de weinig parlementaire kreet “nepparlement” ook interpreteren.

 

In 2015 heeft Wilders het over een “nepparlement”. De ophef en verontwaardiging daarover moet begrepen worden als politiek bedrijven onder het mom van moraal. Het lid van de Eerste Kamer Gom van Strien kon zich toentertijd en desgevraagd in Wilders’ kwalificatie vinden onder verwijzing naar het -in zijn eigen ogen- disfunctioneren van het parlement.

 

De PVV’er van Strien is door de Tweede Kamer aangewezen als verkenner. Bij de presentatie voor de pers wordt hem voor de voeten geworpen 8 jaar geleden het woord “nep” te hebben gebruikt en of hij dat ontkent en of hij wel geschikt is voor de rol van verkenner. Van Strien zegt dat hij zich het niet kan herinneren en vindt de vragen nu niet relevant.

 

De scoringsdrift van de journalisten is stuitend. Ze zeggen niet wat de man werkelijk heeft gezegd, maar volstaan met het woordje “nep” om hem daaraan op te hangen. Met de vraag of hij ontkent, willen ze Van Strien als leugenaar framen.

 

p.s.: René Cuperus had het in een column van jaren geleden over “parler” en “mentir” als kenmerkend voor het parlement van toentertijd.

 

r.k.h., 26-11-2023

 

 

Joris Luyendijk als klokkenluider

Het verdienmodel van Luyendijk is mensen die hem in zekere zin na staan, te kritiseren en de maat te nemen. Hij is de zelfbenoemde klokkenluider. Het is Luyendijk die de misstanden ziet en wereldkundig maakt. En hij heeft succes, omdat kritiek van binnenuit nu eenmaal meer indruk maakt dan kritiek van een buitenstaander en omdat hij in de voorkomende gevallen de tijdgeest verstaat. Hij staat -bij mijn weten- niet als nestbevuiler te boek.

 

Als journalist legt hij in het boek “Het zijn net mensen” de beperkingen bloot van het doen aan journalistiek in het Midden-Oosten. Zo hekelt Luyendijk de collega’s die even ter plekke zijn en doen alsof ze alles weten.

 

Als 7-vinker denkt Luyendijk dat een 7-vinker zich nooit kan verplaatsen in een niet-7-vinker. Wat racisme doet, zal de blanke 7-vinker nooit begrijpen. Dus die moet zijn mond houden en luisteren. Eén van de leerstukken van de giftige identiteits-politiek.

Om het “old boys network” te breken, moet de 7-vinker plaatsmaken. Zo werd Twan Huys gevraagd zijn plek in Buitenhof af te staan, vanwege ongeschiktheid. Naast klokkenluider is Luyendijk dus ook nog woordvoerder van het zgn. “Gutmenschentum”. Dat irriteert.

 

Als Nederlander vindt hij Nederland maar racistisch. In de uitzending van Khalid&Sophie van 25 oktober gaf Luyendijk een tirade ten beste: Nieuwe Nederlanders worden in parlement en in media “altijd afgezeken”, ondergeadviseerd, gediscrimineerd op de arbeidsmarkt, woningmarkt etc. De nieuwe Nederlander is een tweederangsburger. Over Aboutaleb, Marcouch, Nadia Moussaid, Khalid en Taghi houdt hij wijselijk zijn mond.

De frames van Luyendijk zijn duidelijk: “Weg met ons” en “Nederland is racistisch, ja zelfs institutioneel racistisch”.

 p.s.: Na dit blog gepost te hebben, zocht ik op Luyendijk en Klokkenluider. Het blijkt dat "KLokkenluider" als eerder is gebruikt. Helaas.

rkh, 27-10-2023

 

 

Collectief straffen in Gaza

Hamas en Israël zijn met elkaar in oorlog. Hamas heeft op 7 oktober -op Israëlische grond- gewone mensen gedood en mensen ontvoerd. Israël heeft als reactie daarop Gaza van de buitenwereld afgesneden: geen water meer, geen elektriciteit, geen voedseltransporten en geen import van medicijnen. En Israël bombardeert, waarbij als collateral damage ook onschuldige slachtoffers vallen. Hierbij zij aangetekend, dat Hamas eigen burgers als menselijk schild gebruikt. Een luchtaanval op zo’n hybride burgerdoel is -volgens internationaal recht- geen oorlogsmisdaad. Hierbij zij ten tweede aangetekend, dat Hamas door de bevolking is gekozen als haar wettige vertegenwoordiger. Dus veel Gazanen zijn niet onschuldig.

Toch is de communis opinio dat collectief straffen niet mag en dat dit zeker geldt voor patiënten en personeel in ziekenhuizen. Zoals altijd: de beste stuurlui staan aan de wal.

 

Een simpele analogie kan helpen het standpunt dat collectief straffen niet mag, te overdenken. Stel dat je als onderwijzer -telkens wanneer je met je rug naar de klas staat- met propjes wordt bekogeld. Wat doe je dan als geen van de leerlingen wil zeggen wie heeft geschoten? De hele klas laten nablijven, zou ik zeggen. Collectief straffen dus. Wat moet je anders?

 

r.k.h. 22-10-2023

 

 

Wat zegt 99.9%?

Je hoort en leest vaak dat mensen qua DNA voor 99.9% identiek zijn. Waarin men dan het definitieve bewijs ziet voor de stelling dat mensen gelijk zijn (wat dat dan ook moge betekenen). Dit is dus de boodschap: mensen zijn gelijk en dat is wetenschappelijk onderbouwd.

 

De suggestie is: een verschil van 0.1% doet er eigenlijk niet toe, omdat de gevolgen altijd proportioneel zijn. Dit is een denkfout.

De chaostheorie leert ons dat een extra slag van een vlinder in Zuid-Amerika een tornado in Europa kan veroorzaken. Dus kleine verschillen kunnen buitenproportioneel grote gevolgen hebben.

 

De notatie met 1 cijfer achter de punt suggereert wetenschappelijkheid. Maar dat van 99.9% identiek is wetenschappelijke onzin.

Want het is bewezen dat de gemiddelde West-Europeaan -t.o.v. bijv. de Afrikaan uit Sub-Sahara- voor 2.5% DNA bezit, afkomstig van Neanderthalers. Die Afrikanen bezitten helemaal niets. De bekende Belg Tom Waes kan zich er op laten voorstaan voor 2.1% Neanderthaler te zijn. Wetenschappelijke feiten die moeilijk zijn te rijmen met een verschil van 0.1% en waar Gelijkheidsideologen gemakshalve maar aan voorbij gaan.

 

rkh, 12-07-2023

 

Hoe kan ik een breuk krijgen?

We weten dat 0,3333… te  schrijven is als 1/3. Maar -zo vroeg ik mij af- welke breuk hoort bijv. bij 0,28012801…? Dus dit werd de opgave van de dag of beter: meerdere dagen.

Het antwoord is: 2801/9999. Zoals bij 0,3333…. de breuk 3/9=1/3 hoort en bij 0,1212…  de  breuk 12/99=4/33.

 

Ik beperk mij tot de getallen met alleen maar nullen voor de komma, een cijfer ongelijk 0 meteen na de komma en tot getallen waarbij de repetitie meteen na de komma begint. Andere getallen zijn zo te herschrijven.

Het getal 8,2121… is te schrijven als 8 + 0,2121….

Het getal 0,835212121…. is te schrijven als 835/1000 + 1/1000* 0,212121….

Het getal 0,02121… is te schrijven als 1/10 * 0,2121….

 

Abstract geformuleerd is de opdracht: Gegeven het getal 0,a₁a₂…..a_n a₁a₂…..a_n a₁a₂…..a_n….. bereken de breuk y/x. De a’s zijn cijfers, x en y zijn getallen.

Ik ben eerst -omgekeerd- met een willekeurige breuk begonnen om de systematiek te pakken te krijgen.

 

   83/ 32               \0.3855

         249

        =====

            710

             664

           =====

               460

               415

              ====

                 450

                  415

                 ====

                     35

Ik houd ermee op, want er lijkt geen herhaling in te zitten. Dan zou dat laatste getal -het restgetal-  35 32 moeten zijn. Onthoudt dat.

 

Ik ga nu deze staartdeling herschrijven:

 

   83/ 32                                         \0.3855

         249

        ====

         (10*32 -249)*10

                  664

        ==============      

           ((10*32 -249)*10 – 664)*10

                       415

            ====================

           (((10*32 -249)*10 – 664)*10 – 415)*10

                              415

              ===========================

           (((10*32 -249)*10 – 664)*10 – 415)*10 - 415

 

Nu gaan we aan de gang met de breuk y/x en zijn uitkomst: 0,a₁a₂a₃a₄ a₁a₂a₃a₄…..  met a₁ ongelijk 0. Dat ik kies voor 4 cijfers doet niet af aan de algemeenheid.

 

Voor x en y geldt: (x DIV 10) < y < x (bijv. 32 DIV 10 = 3).

 

y < x is duidelijk. Als y >= x dan levert y/x een getal voor de komma op en dat hadden we uitgesloten.

 

Als y <= (x DIV 10) dan levert dat een 0 meteen na de komma op. En ook dat hadden we uitgesloten.

Stel x=32 dan zou y <=3 moeten zijn. Stel y =3 dan is 3/32 0,093…..

Dus y/x levert 0,a₁…. op met a₁ ongelijk 0.

 

    x/ y                                        \ 0,a₁a₂a₃a₄

          a₁x

         ============

           (10y - a₁x) * 10

                   a₂x

             ==============

              ((10y - a₁x) * 10 - a₂x)*10

                             a₃x

                 ===================

                 (((10y - a₁x) * 10 - a₂x)*10 - a₃x)*10

                                    a₄x

                 ============================

                 (((10y - a₁x) * 10 - a₂x)*10 - a₃x)*10 - a₄x

 

Wil er sprake zijn van repetitie dan moet dit laatste getal gelijk zijn aan y.

 

(((10y - a₁x) * 10 - a₂x)*10 - a₃x)*10 - a₄x= y

((100y – 10*a₁x - a₂x)*10 - a₃x)*10 - a₄x = y

(1000y – 100*a₁x – 10*a₂x) - a₃x)*10 - a₄x = y

10000y – 1000*a₁x – 100*a₂x – 10* a₃x - a₄x = y

 

10000y –  y  = (a₁10³ + a₂10²  + a₃10 + a₄)*x

{algemeen: (10ⁿ – 1) * y = (a₁10^n-1 + a₂10^n-2  ….  + a_n-110 + a_n)*x}

 

9999y= a₁a₂a₃a₄x

 

Een oplossing hiervoor is: y= a₁a₂a₃a₄ en x=9999.

 

Dus 0,a₁a₂a₃a₄ a₁a₂a₃a₄….. heeft als breuk a₁a₂a₃a₄/9999 (eventueel te vereenvoudigen).

 

Ter afronding: Inderdaad y<x, want y=9999 mag niet dan is namelijk y/x=1.

En inderdaad y > (x DIV 10) oftewel y>999. Want a₁a₂a₃a₄ (=y) is minimaal 1000.

 

Q.E.D.

 

rkh, 28-05-2023

Over sensibiliseren en fixeren

Wopke Hoekstra beloofde de coalitiepartners Pieter Omtzigt te sensibiliseren, d.w.z. gevoelig te maken voor het standpunt van anderen en niet zo door te drammen. Niets bijzonders zou ik zeggen. Het behoort tot de taken van een partijleider. Maar de hel brak los. De arme Wopke moest het ontgelden.

Waarom eigenlijk?

 

Mijn hypothese is dat slechte verstaanders er fixeren (als in: fixeren van een psychiatrisch patiënt) in hoorden, hoewel dat nergens zo werd benoemd. Zij die beter wisten, lieten het maar zo. Want het kwam hen wel goed uit.

 

r.k.h, 16-05-2023

 

 

De machtspolitiek van Merkel

In 2011 was er Fukushima. Aanleiding voor Merkel om -zo’n beetje overnacht- te besluiten tot de Atomausstieg. Volgens de media en menig politicus had Merkel het licht gezien. Maar deskundigen schatten de gevaren van kernenergie -ook na een Fukushima- niet anders in. Er is bijv. niet één dode gevallen als gevolg van de kernramp.

Dus vanwaar deze zgn. paradigmashift?

 

Met de komst van de AFD (Alternative für Deutschland) veranderde het politieke landschap in Duitsland drastisch. Voor Links was de nieuwkomer rechtsextreem en dus geen partij. Merkel deed lustig mee aan het diffameren van haar vroegere kiezers. Daarmee was de AFD als coalitiepartner uitgesloten. Merkel sneed daarmee in eigen vingers. Om de keuzemogelijkheden van de UNION (CDU/CSU) te vergroten, besloot Merkel een opening naar de Grünen te forceren. En dat was de Atomausstieg. Regeren met de Groenen was nu mogelijk.

Pure machtspolitiek dus.

 

rkh, 08-05-2023

 

 

Student als hoofdzaak

Voor minister Dijkgraaf is een mbo’er niet leerling, maar student. Waarschijnlijk vanuit de abstracte idee van gelijkheid, van niet onderdoen voor hbo en wo. Moet de mbo’er blij zijn met dit epitheton ornans?*

Ik denk van niet.

 

Uit deze ongevraagde upgrading van hogerhand spreekt impliciet een onderwaardering -zo je wilt minachting- van praktisch geschoolden. Want student staat immers voor theorie en mbo-leerling voor praktijk.

De boodschap die Dijkgraaf meegeeft door van een mbo-leerling een student te maken, is: theorie staat boven praktijk, hoofd boven handen. En: zoals je bent en doet, is het niet goed.

 

*De hbo’er laten we buiten beschouwing.

 

rkh, 26-04-2023

 

 

Gedachten lezen: over dat en wat

Er zijn wetenschappers die denken dat op termijn de gedachten van een willekeurig iemand zijn te “lezen” of zelfs dat iemands hoofd helemaal is leeg te trekken.

Mij lijkt dit allemaal onzin.

 

Van iemand met een “badmuts” op kun je natuurlijk wel -in algemene termen- zeggen waaraan hij denkt en mee bezig is, bijv. met een muziekstuk of  een rekensom. Omdat die hersenactiviteiten bij iedereen op een bepaalde plaats in de hersenen zijn te lokaliseren. Maar dan gaat het over het dat en niet over het wat. Dat er gerekend wordt kun je constateren, maar wat er berekend wordt weet je niet.

 

Denkend aan mijn ouderlijk huis, wordt een netwerk -bestaande uit neuronen, axonen, dendrieten en synapsen met elk een bepaalde drempelwaarde- geactiveerd. Benoem ik dat, dan kan vanaf nu van buitenaf -met de nodige elektronica- geconstateerd worden dat ik aan het ouderlijk huis denk.

Maar bij een willekeurig iemand zal het netwerk -dat de herinnering aan zijn ouderlijk huis representeert- er heel anders bijliggen, omdat de verbindingen die gelegd, versterkt of verzwakt en welke neuronen aangetikt worden aan toeval onderhevig zijn en dan heb je ook nog te maken met wat eerder is aangelegd.

Dus geen wetenschapper kan zo maar zeggen, wat iemand denkt.

 

rkh, 19-04-2023

 

 

Een ui heeft geen kern

 De bekende tv-recensente Angela de Jong van het AD schrijft in de krant van 17/4:  “Vaak weet ik precies wat ik voel na een programma. En zo niet, pel ik het af als een ui en kom ik vanzelf bij de kern.”

Ik lees dat -over die ui- vaker en niet bij de minste. Maar het is toch echt zo, dat wanneer je een ui van zijn of haar rokjes ontdoet, je niets overhoudt: Er is helemaal geen kern!

 

Het zit ‘m in het woordje “afpellen”. We zien afpellen niet als bezigheidstherapie. Arbeid moet altijd iets concreets opleveren en dat is dus de kern.

 

rkh, 17-04-2023

 

Vergeven als paradox

Vergeven betekent in praktijk: er niet op terugkomen. Wordt later op enigerlei wijze toch teruggekomen op wat is gezegd of gedaan en waarvoor is vergeven, dan was het vergeven met terugwerkende kracht niet oprecht. Voor ons gevoel is vergeven vergeten.

Vergeten is natuurlijk een onrealistische eis. Meer realistisch is het gebeuren in een proces van mediatie zo om te duiden, dat over en weer respect en begrip ontstaat.

Maar bij zoveel begrip en respect is het de vraag of vergeven nog wel op zijn plaats is, want dat benadrukt juist weer de verschillen.

rkh 15-08-2022

Iedereen is van kleur

De woke mens kiest voor wit i.p.v. blank. Arie Elshout verklaart zich in zijn column van afgelopen maandag tegen en noemt vier argumenten. Ik voeg een vijfde argument toe. Woorden moeten discrimineren, in de zin van onderscheidend zijn. Kies je voor wit dan is spreken over “Mensen van kleur” zinledig geworden, omdat ook wit een kleur is en dus alle mensen –inclusief de zgn. witten- “Mensen van kleur” zijn. De conclusie moet zijn: “People of color” discrimineert niet en voegt dus niets toe aan het taalgereedschap.

 

rkh, 22-08-2022

 

  

Tutu als mediator

 Als het over vergeven gaat, zijn er -volgens Desmond Tutu- twee simpele waarheden (positief geformuleerd): 1)“Alles kan vergeven worden” en 2)“Iedereen verdient het vergeven te worden”.

Met alle respect voor de aartsbisschop, maar bij mij roepen deze apodictische uitspraken twee reacties op: 1) Wat een slap verhaal en 2) Of ik vergeef, dat bepaal ik zelf wel. Met name de laatste reactie, is misschien typisch Westers.

 

Stel je bent de moeder van een kind dat is doodgereden door iemand die met z’n dronken kop achter het stuur is gekropen. En dat na vele gesprekken –met de dader erbij- aan de moeder de morele oproep wordt gedaan de dader te vergeven. Het zal je maar gebeuren. Ik vind die oproep hier ongepast. Het is hybris.

 

Vergeven is voor Tutu het sluitstuk van elke mediatie of althans dat zou het moeten zijn. Waarom is vergeven belangrijk?

Het metafysische argument: “Onze menselijkheid is onderling verweven en elke scheur in het weefsel van onze verbondenheid moet gerepareerd worden opdat we allemaal heel worden. Deze onderlinge verbondenheid is de echte basis van wie we zijn.” Wat kapot gemaakt is, moet (volgens de Ubuntu-filosofie) hersteld worden.

De (eigen) Volksgezondheid is een tweede argument. Niet vergeven, betekent jezelf belasten met gevoelens van wraak -wat niet echt helpt- en de dader met schuldgevoelens laten zitten. Een kwestie dus van geestelijke hygiëne.

 

Wat verder –aldus Tutu- voor vergeven pleit, is dat aan de kant van de dader altijd wel verzachtende omstandigheden (bijv. alcoholische vader) zijn te vinden en omgekeerd bij het slachtoffer belastende feiten (bijv. zelf ook wel eens met alcohol op achter het stuur gezeten). In het eerste geval wordt empathie van het slachtoffer gevraagd en in het tweede geval consistentie (niet meten met twee maten). “De scheidslijn tussen degenen die kwaad hebben berokkend en degenen wie kwaad is aangedaan, is ook niet duidelijk te trekken.” En zo wordt de dader slachtoffer en het slachtoffer dader en hebben de Joden uiteindelijk de Holocaust aan zichzelf te danken.

 

rkh, 22-07-2022

Tutu zonder nieten

Als het over vergeven gaat, zijn er volgens bisschop Tutu twee simpele waarheden: ”Er is niets dat niet vergeven kan worden” en “Er is niemand die het niet verdient vergeven te worden” (Het boek van vergeving, Desmond & Mpho Tutu (stefankapitany.nl)). Dat is per waarheid 2X Niet: één keer expliciet en één keer impliciet (niets=niet iets, niemand=niet iemand). Een beetje communicatiedeskundige raadt zoiets af.

Dus is de vraag waarom Tutu dit doet en niet kiest voor een logisch equivalente en positieve formulering: “Alles kan vergeven worden” en “Iedereen verdient het vergeven te worden”. Dat zijn tenminste heldere uitspraken waarover gediscussieerd kan worden.

 

Het enige wat ik kan bedenken voor deze keuze, is dat de positief geformuleerde beweringen te confronterend zijn en meteen weerstand oproepen. Vandaar dat Tutu over de band speelt en voor mist en moeilijke constructies kiest.

 

rkh, 17-07-2022

 

Een impliciete wederzijdse implicatie tussen werk en loon

 Wat is er mis met de onderstaande citaten?

 

“Gelijk loon voor gelijk werk is een helder startpunt voor nadenken over beloning. En die regel impliceert dus: ongelijke beloning voor ongelijk werk. Op scholen met veel achterstandsleerlingen is het werken zwaarder dan op scholen met weinig achterstandsleerlingen, en dus is het logisch ook ongelijk te belonen.”

(Frank Kalshoven in zijn column in de Volkskrant van 28/08/2021)

 

“Het principe van rechtsgelijkheid luidt: mensen worden gelijk behandeld in gelijke gevallen. Daaruit volgt dat mensen dus ongelijk worden behandeld in ongelijke gevallen.”

(Kasper C. Jansen geeft zijn opinie in de Volkskrant van 03/12/2021).

 

Wat staat daar nu? Ter wille van de duidelijkheid herschrijf ik de citaten:

 

Als werk gelijk dan loon gelijk è Als werk ongelijk dan loon ongelijk. (Kalshoven)

Als gevallen gelijk dan behandeling gelijk è Als gevallen ongelijk dan behandeling ongelijk. (Jansen)

 

De meeste mensen lezen er over heen, maar hier wordt door beide heren zwaar tegen de logica gezondigd. Want uit (pèq) volgt niet: (~pè~q). Uit “als het cijfer een 7 is dan is dat een voldoende” volgt niet: “als het cijfer geen 7 is dan is dat een onvoldoende”. Dit is evident een non sequitur. 

En de beweringen/premisses kloppen in hun algemeenheid ook al niet: het huishoudelijk klusje gedaan door een 5-jarige of een 10-jarige –hoe ongelijk ook- verdient een gelijke geldelijke beloning en een tekening ven beiden verdient evenveel lof. Hier worden dus ongelijke gevallen gelijk behandeld. Een voorbeeld van het omgekeerde: gelijke gevallen, ongelijk behandeld. Een oudere krijgt voor precies hetzelfde werk meer betaald dan een jongere. Maar dit terzijde.

Een wel valide redenering is: (pèq) è (~qè~p), want (~qèp) als conclusie zou een tegenspraak geven: (~qèpèq) en dat is een contradictie. (~qè~p) wordt de contrapositie genoemd van (pèq).

Ook(~qè~p) è (pèq) is een valide redenering, omdat (pè~q) als conclusie net als boven een contradictie oplevert. In de wiskunde wordt dat een bewijs uit het ongerijmde genoemd: (pèq) bewezen achten als (~qè~p) bewezen is. Als je de wortel uit 2 trekt dan krijg je een getal van oneindige lengte. Je zegt dan vervolgens: Stel dat het resultaat eindig is dan …. Maar ook dit terzijde.

 

Ik heb in de literatuur geen naam gevonden voor de geconstateerde drogredenering. Ik stel voor om (~pè~q) een “omgekeerde contrapositie” te noemen. Want alleen als iets een naam heeft, kunnen ook anderen het zien en benoemen.

 

Toch klinkt zeker de redenering van Kalshoven “logisch”. En dat komt, omdat we stilzwijgend uitgaan van wederzijdse implicatie. De redenering wordt gelezen als (pçèq) è (~pçè~q) en dat is een volkomen valide redenering. In ons hoofd zijn zwaarte van werk –bij gelijke opleiding en ervaring- en hoogte van loon aan elkaar geklonken (F(werk)=loon).

Ik ga terug naar het cijfer-voorbeeld. Stel we koppelen aan het cijfer 10 en alleen aan 10 het predicaat “excellent” (10 en excellent impliceren elkaar) dan volgt uit ”als het cijfer 10 is dan ben je excellent” inderdaad: “als het cijfer niet 10 is dan ben je niet excellent”.

 

r.k.h, 11-01-2022

50 piek voor een prik

De overheid kan bij wet verbieden, voorlichten, met belastingen schuiven en aan nudging doen, bijv. door elektrisch rijden te subsidiëren of door een extra belasting op vlees te heffen.

 

In Op1 van 5 januari legt Rutger Bregman het voorstel op tafel om aan een ieder die geprikt wordt (of geprikt is) 50 euro over te maken. Probleem opgelost (wat macro-economisch gezien eigenlijk een sigaar uit eigen doos is). “Al die achterstandswijken lopen uit!”, aldus Bregman. En de kosten daarvan wegen ook nog eens ruimschoots op tegen de schade van een lockdown. De tafel met o.a. de Belg Van Ranst is sceptisch en weinig geïnteresseerd.Wat voor mens- en maatschappijbeeld heeft eigenlijk die Bregman?

 

Voor deze Bregman is de mens een calculerende burger; iemand die niet voor zijn principes staat, iemand die geen verantwoordelijkheid voor een ander neemt, iemand die niet voor rede vatbaar is en iemand die vraagt “what’s in for me”. De mens is met kralen en spiegeltjes of een bord linzensoep te verleiden.

Zo’n uitspraak als “Al die achterstandswijken lopen uit!” heeft trouwens ook iets racistisch, want we weten waar de allochtonen wonen.

 

Het maatschappijbeeld van Bregman is dat alles een prijs heeft, want zelfs een daad van medemenselijkheid als “Prikken voor een Ander” moet worden beloond. Jesse Klaver noemt dat “economisme” en dat bedoelt hij niet positief.

 

rkh, 07-01-2022